ترجمه : ( اشكالات قابل جواب بر آيهء نبأ ) و اما اشكالاتى كه بر آيهء شريفه وارد شده و از جمله اشكالات قابل جواب هستند بسيارند از جمله اين اشكالات : 1 - تعارض مفهوم آيهء ( نبأ ) است با آياتى كه نهىكننده از عمل به غير علم هستند و نسبت ( ميان آنها و مفهوم آيهء نبأ ) عموم و خصوص من وجه است . لذا محل رجوع در مادهء اجتماع و تعارض ، اصل اصالة عدم الحجيّة است . ( پاسخ شيخ از اشكال فوق ) اما مراد از آيهء نبأ در منطوق خبرى است كه هيچ‌يك از صدق و كذبش معلوم نيست پس مفهومش نسبت به آيات ناهيه اخصّ مطلق است ، در نتيجه تخصيص آن آيات ( به وسيلهء اين مفهوم ) تعين مىيابد البته بنا بر آنچه در اصول مقرر است كه : ظهور جملهء شرطيه در مفهوم اقواى از ظهور عام در عموم است ( و لذا مىتوان به واسطهء مفهوم از عموم عام ، رفع يد نمود و آن را تخصيص داد ) . ( پاسخ به يك سؤال مقدّر ) و اما منع آن ( يعنى وجه عدم التزام به مبناى مزبور و تخصيص ندادن عموم تعليل به مفهوم شرط و يا وصف بنا بر آنچه در قبل گفته آمد ) اين است كه : چنانچه به دنبال جملهء شرطيّه و يا وصفيّه‌اى علّتى آورده شد ، كه در صورت وجود شرط و انتفاء آن ، جارى باشد ، ديگر جملهء مزبور ظهورى در مفهوم نداشته و دلالت ندارد كه اگر شرط منتفى شد حكم هم منتفى است ، پس ( براى يادآورى اين معنا به آنجا ) رجوع كن .